Trekking Annapurna Base Camp: dag 1 tot dag 5

De tijd vliegt, het is alweer een half jaar geleden dat we in Nepal waren. Tot nu toe één van mijn favoriete landen van onze wereldreis. Als ik terug denk aan Nepal dan denk ik aan de vriendelijke mensen en open cultuur, de talloze straatjes waar het heerlijk is om doorheen te dwalen en je onder te dompelen in het Nepalese leven én natuurlijk de 10-daagse trekking die ik daar maakte.

Die trekking naar het Annapurna Base Camp was voor mij een echte challenge. Fysiek omdat ik met mijn hielspoor blessure nooit had verwacht überhaupt nog zo lang te kunnen wandelen. Mentaal omdat het gaat om doorzettingsvermogen én daarbij moest ik het een aantal dagen zonder Rijnhout doen. Hij ging namelijk een andere trekking maken met Sander. Isabeau vergezelde mij bij de trekking. Onze plannen begonnen met een korte trekking, naar een 5daagse trekking, tot we kunnen misschien wel de gehele Annapurna Sanctuary saampjes lopen. En dat is gelukt!

Lees hier mijn reisverslag per dag van het grote geweldige avontuur dat ik ben aangegaan.

Dag 1: Het begin

Annapurna Base Camp

Van Nayapul naar Tikhedhunga | 12.30 – 16.30 uur
Met een kleine kriebel in mijn buik sta ik deze ochtend op. Een groot deel van mijn spullen heb ik al achtergelaten in Kathmandu, maar ook de laatste overbodige kilo’s laat ik achter bij het guesthouse in Pokhara. Na het ontbijt maak ik kennis met mijn porter, Binay, die de komende dagen voor mij mijn tas met spullen gaat dragen. Daarna vertrekken we met ons drieën met de taxi naar het beginpunt van onze trekking.

Voordat we daadwerkelijk aan de trekking beginnen gaan we naar 2 verschillende checkpost. Hier laat ik mijn permits zien en ik vul het boek in met alle gegevens en de datum dat ik weer terug kom. Waarschijnlijk overbodig, maar je weet het maar nooit.

Annapurna Base Camp

De papieren voor je trekking kan je zowel in Kathmandu of Pokhara regelen.

Het eerste stuk is een beetje saai. Je loopt wel door de groene bergen en langs de rivier, maar je loopt nog op een brede weg. Niet echt tot de verbeelding sprekend, maar ik weet dat deze weg al snel de andere kant op gaat.

Onderweg kom je om de zoveel tijd wandelaars tegen die de route andersom hebben gelopen en dus bijna bij de eindstreep zijn. De vermoeidheid is op hun gezicht af te lezen en dat staat mij nog te wachten, maar tot nu toe valt het mee.

Aan het einde van de middag komen we aan in Tikhedhunga. Hier zijn alle guesthouses vol, dus we moeten een stuk verder lopen. Na een warme douche en een goede avondmaaltijd kruipen we onze donzen slaapzakken in. Die nacht kan ik bijna niet slapen: het is ijskoud.

Annapurna Base Camp

Dag 2: Eindeloos traplopen

Van Tikhedhunga naar Ghorepani | 7.30 – 14.45 uur
Na het ontbijt vertrekken we voor de tweede dag. Op de kaart kan je zien wat voor soort weg en/of omgeving je tegenkomt. 3.000 steep stairs staan er op het programma, met een totale stijging van 1.500 meter ten opzichte van Tikhedhunga.
De eerste paar honderd treden gaan nog wel soepel, maar al snel vertraagt mijn tempo en ben ik buiten adem. Ik heb dus wat meer tijd nodig om even op adem te komen en Isabeau en ik besluiten om gescheiden van elkaar verder te lopen. Mijn porter blijft trouw achter mij aanlopen en ik sleep mezelf echt naar boven. Steeds vraag ik me af: ‘Waarom doe ik dit eigenlijk?’

Annapurna Base Camp

Trappen, trappen en nog eens trappen…. Niet alleen op de route van dag 2, maar de gehele tocht kom je ze tegen.

Maar met de nodige breaks, een colaatje voor extra energie en mentale oppeppers kom ik de dag goed door. Halverwege worden de traptreden ingewisseld voor groene dichte jungle en dat doet me goed. Het trappenavontuur is helaas nog niet ten einde, want om de zoveel tijd word ik weer uitgedaagd met een flinke klim. Mijn zelfvertrouwen groeit, het lopen gaat goed en ik ben er bijna.

Annapurna Base Camp

Dal Bhat is hét volksvoedsel van Nepal. En het is Power Food! Op de trekking zie je alle dragers en gidsen dit eten. En het smaakt nog goed ook. Het fijne is dat je bij geschept krijgt: dus een extra portie rijst, saus of groentjes is bij de prijs inbegrepen!

Aangekomen bij het guesthouse kan ik Isabeau niet vinden. Wat blijkt: ik ben niet snel, maar wel een gestaagde diesel. Ongemerkt ben ik het groepje waar zij zich bij had aangesloten voorbij gelopen.
Het guesthouse is erg gezellig en knus en ik voel me er meteen thuis. Ook de nacht kom ik goed door met een warme kamer en een fijn bed.

Dag 3: Uitzicht vanaf Poon Hill

Annapurna Base Camp

Om 4.30 uur gaat de wekker. Ik beweeg voorzichtig mijn benen en warempel (nog) geen spierpijn. Deze dag staan er twee verschillende tracks op het programma:

> Track 1: van Ghorepani naar Poonhill en terug naar Ghorepani | 05.15 – 07.30 uur
Om de zonsopkomst vanaf Poonhill te kunnen zien moet je in het donker vanuit Ghorepani vertrekken. In dikke kleding compleet met muts, sjaal en handschoenen en gewapend met mijn hoofdzaklamp loop ik naar boven. Het is super druk met allemaal wandelaars die ook naar de top gaan. Ik merk dat ik moeite heb met het flinke stuk stijgen, maar liefst 1.000 meter omhoog naar 3.000 meter. Ruim een uur lang doe ik erover om boven te komen, maar ik ben nog wel net op tijd voor het zien van de zonsopkomst.

Annapurna_Base_Camp2

De zon verschijnt langzaam en de lucht kleurt sprookjesachtig paars en roze. Eerlijk gezegd valt het me een beetje tegen; het uitzicht is mooi, maar er zitten nog wel wat wolken voor de bergen en het is zo druk dat je amper fatsoenlijke foto’s kan maken. Misschien ben ik door Tibet een beetje verwend, maar ik had er wel iets meer van verwacht. Op de terugweg stuiter ik nog een keer op mijn snufferd, maar gelukkig komt mijn riante bilpartij goed van pas in zulke situaties.

In Ghorepani staat het ontbijt op ons te wachten en we kunnen zo aanschuiven. Na opgewarmd te zijn staat de volgende track op ons te wachten.

Annapurna Base Camp

Links: Wat was ik blij dat ik dit bord zag. Ik ben op de top! Rechts: respect voor de dragers die al het eten naar boven sjouwen, ook worden er ezeltjes & pony’s ingezet om de zware last naar boven te vervoeren. De onofficiële regel is dat zij altijd voorrang hebben op de wandelaars.

> Track 2: van Ghorepani naar Ban Thanti Hill | 09.30 – 15.00 uur
Alles wat je op dag 2 naar boven hebt gelopen, ga je nu bijna weer naar beneden. Alleen niet via traptreden, maar via steile weggetjes met diepe afgronden. Vandaag vraag ik me af wat je beter kan hebben; talloze treden omhoog of met knikkende knieën via een slipperig pad naar beneden.
Toch zit de pas er goed in en mijn stokken komen nu ook goed van pas. De meeste wandelaars zijn meteen doorgelopen na de ochtendwandeling en daardoor is het lekker rustig onderweg. Op de route loop je langs kleine dorpjes, over stroompjes en rivieren en langs watervallen en grote rotspartijen.

Onderweg komen we nog een Nederlands stel tegen die we bij de start gesproken hadden. Als je alleen al naar ze kijkt dan voel  je jezelf al een ‘B’-wandelaar. Atletisch gebouwd en met de nieuwste outfits aan. Maar wat blijkt: de man van het stel heeft last van hoogteziekte en is een hoopje ellende bij elkaar. Al kotsend beweegt hij zichzelf voort en we vragen ons af of dat wel gezond is. Ze kunnen volgens mij beter terug keren. Het blijkt maar weer: je kan nog zo fit zijn, de hoogte kan rare dingen met je doen. Daarom is mijn stelregel dan ook: rustig aan!

Aan het einde van de middag merken we dat ons energiepijl laag is. Het is een lange dag en we hebben veel gelopen. Ook begin ik last van mijn voet te krijgen. Binay heeft een goed idee om in een jungellodge in het plaatsje Ban Thanti Hill te overnachten. We zijn de enige gasten en de bewoners zijn erg gastvrij. Met zijn allen zitten we in de eetkamer, die ook dient als slaapplek van de familie, en genieten van ons versgekookte maal. De was hangt boven de kachel te drogen en we krijgen een extra dikke deken mee voor de nacht.

Dag 4: Een teleurstellende traktatie

Annapurna_Base_Camp1
Van Ban Thanti Hill, via Kimrong, naar Chhomrong | 07.30 – 15.30 uur
Vol nieuwe energie beginnen we aan de dag. Er zijn verschillende wegen die richting Chhomrong toe lopen. Mijn drager functioneert ook als een goede gids. Hij heeft al meer dan 100 keer de trekking gelopen en hij kent het gebied door en door. We vertrouwen dan ook op hem bij het kiezen van de fijnste route naar Chhomrong: via het dorpje Kimrong, oftewel op de kaart de bovenste route.

Annapurna_Base_Camp3

Stukken klimmen wisselen zich af met dalen. Eigenlijk gaat de weg nooit eens rechtdoor. Een korte lunchpauze van 30 minuten om weer even bij te laden en daarna weer door. Onderweg passeert een meneer die beweert dat alle guesthouses in Chhomrong vol zijn omdat er een aantal groepen zijn gearriveerd.  Ik kijk Binay verschrikt aan, want dat zou betekenen dat we nog ruim een uur extra moeten doorlopen. Maar hij zegt zelfverzekerd dat dat helemaal niet mogelijk is, omdat het één van de grootste plaatsen is en eenmaal aangekomen in het dorp heeft hij helemaal gelijk.

We hebben een kamer in een knus guesthouse met een fantastisch uitzicht op de besneeuwde toppen in de omgeving. Na het avondeten trakteren we onszelf op een overheerlijke appelstrudel. Tenminste dat verwachten we, maar hij wordt geserveerd met een zoete gele warme gelei wat niet echt mijn smaak is. Het goedje smikkelen we toch maar naar binnen en midden in de nacht word ik wakker met ontzettende buikpijn.  Toch niet zo’n goed idee zo’n toetje!

Annapurna_Base_Camp2

Dag 5: Hoogte en dieptepunten

Van Chhomrong naar Bamboo | 7.45 – 12.30 uur
‘Daar gaan we vandaag heen’, zegt Binay al wijzend in de verte. Om in Bamboo te komen moeten we eerst een dal door. Dat betekent dat je vanaf Chhomrong vele traptreden moet dalen. Om vervolgens een brug over te steken en vanaf daar alles weer te moeten stijgen naar een tussenliggend dorpje. Isabeau en ik besluiten ook vandaag om ons eigen weg te gaan en elkaar te ontmoeten in Bamboo. Ik loop dus rustig aan en neem mijn tijd om af en toe stil te staan en even op adem te komen.

Annapurna_Base_Camp2

De mensen die mij kennen die weten dat ik al jaren in strijd ben met mijn eigen gewicht. Sinds ik Rijnhout ken ben ik bijna 30 kg (!) aangekomen en de nodige crash diëten hebben ervoor gezorgd dat ik een soort van jo-jo ben geworden. Maar wat blijkt: Annapurna Base Camp is het beste dieet wat je kan hebben. Want de kilo’s vliegen eraf. Super fijn, maar ook onhandig. Want mijn outdoorbroek zakt van mijn kont af en mijn riem zit al op zijn strakste gaatje. Onderweg vraag ik dan ook aan mede wandelaars om een mes, om een extra gat in mijn riem te maken. Het is mooi om te zien hoe betrokken je mede wandelaars met je zijn. Je loopt iedere dag ongeveer dezelfde afstand en je haalt elkaar steeds in als de ander even een break heeft genomen. Het schept een mooie onderlinge band, want je werkt samen toe naar het zelfde doel. Ik krijg dan ook regelmatig de vraag hoe het met mijn voet gaat en dat geeft me energie. Want het gaat goed. Ondanks de pittige klim van vandaag.

Een uur voor Bamboo begint het helaas te regenen. Eerst schuilen we nog langs een bergwand, maar al snel krijgen we in de gaten dat dit regenbuitje nog wel even doorgaat. We zetten flink de pas er in en komen nat geregend aan in Bamboo.
Daar zit Isabeau met een grote kan thee en een dekentje op mij te wachten. Deze middag spelen we spelletjes, genieten van het lekkere eten en komen bij.

Annapurna_Base_Camp3
Ik vergeet trouwens nog een leuke anekdote te vertellen: onderweg staat er ineens een hyperactieve kerel voor mijn neus. Zonder shirt! Terwijl ik een dikke trui draag en een muts op heb! Hij vraagt hoever het nog is naar het volgende dorpje en zegt dat hij vandaag helemaal vanaf het Base Camp is komen lopen. Ik schuif hem door naar mijn porter, hij weet immers veel meer over het hoe en wat. Na een antwoord stuift hij verder. We kijken elkaar aan en schieten in de lach, ja zo kan je ook de top bereiken!

Annapurna_Base_Camp1

Ben je benieuwd naar de rest van het grote ABC avontuur?
Lees dan hier deel 2!

Meer informatie nodig? Lees dan ook de praktische blog

Author: Saskia

Share This Post On

6 Comments

  1. Weer een erg boeiende blog Sas! Zag vd week je foto op fb met die muts op en zie idd erg goed dat de kilo’s eraf gevlogen zijn. Zo zie je maar waar zo een wereldreis allemaal niet goed voor is 😉
    Knap dat je die trektocht volgehouden hebt, ondanks je voet. Maar qua wilskracht en doorzettingsvermogen (en gewoon een beetje gek zijn) had ik niet anders van je verwacht eigenlijk :-) xxxxxx

    Post a Reply
  2. Wauw wat ontzettend knap van je dat je de hele trekking hebt volgehouden!! Een echte doorzetter ben je zowel fysiek als mentaal! Ik ben super trots op je!!

    En daar hadden we het toen nog over he voor jullie vertrokken; Dat je waarschijnlijk wel veel gewicht kwijt zou raken doordat je er niet meer zo mee bezig kan zijn op jullie reis. En je veel loopt natuurlijk. Dat had ik al wel verwacht, super fijn meis!

    Veel liefs, Nieke xxxxxx

    Post a Reply
    • Ahhh wat een super lief bericht, thx meis!

      Post a Reply
    • Thx Laura :)
      Ja Nepal is geweldig, ik ben echt verliefd op het land!
      Als je een keer kan gaan, zeker doen!!!

      Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *