Op familiebezoek in Afrika: een trip door West Kenia

Na het overweldigende bezoek aan de Verenigde Arabische Emiraten en Oman leveren we onze huurauto in op Dubai Airport en pakken het vliegtuig naar Nairobi.

Op de luchthaven worden we verwelkomt door Folkert, de oom van Rijnhout. Hij woont al bijna zijn hele leven in Kenia en staat daar beter bekend als ‘Father Kruis’. Hij is aangesloten bij de missionarissen van Mill Hill; een van oorsprong Engelse organisatie die over de hele wereld Katholieke priesters en zuster uitzendt.

Een bijzonder leven in Kenia

Folkert is verantwoordelijk geweest voor verschillende gemeenschappen, heeft kerken en scholen gebouwd, les gegeven op verschillende universiteiten en kent heel veel mensen. In Nederland hebben wij natuurlijk al wel de verhalen gehoord en de foto’s gezien, maar het doel van ons bezoek is om het nu eens met eigen ogen te aanschouwen.

En daarnaast: een betere gids voor een bezoek aan Kenia kunnen we ons niet wensen. Folkert spreekt niet alleen Swahili, maar neemt ons ook mee buiten de gebaande paden. We reizen door kleine dorpjes, bezoeken verschillende plekken, worden overal gastvrij ontvangen en brengen ook nog een bezoek aan een aantal toeristische attracties. Maar voordat we aan dit avontuur zijn begonnen hebben we eerst een aantal dagen doorgebracht in de Keniaanse hoofdstad.

Nairobi: een groene hoofdstad

Wat meteen opvalt aan Nairobi is dat het er erg groen is. Rode aarde, veel stof en droogte was meer hetgeen wat onze verbeelding vormgaf. Maar dit beeld bleek onterecht; groene bomen en volop kleurrijke (wilde) bloemen langs de wegen. Bij het guesthouse van Mill Hill zien we zelfs verschillende exotische vogels. We voelen ons hier helemaal thuis en het is smullen geblazen als de kokkin zelfs Nederlandse gerechten serveert: wat dacht je van échte zuurkool met worst, quiche, gehaktballen en witlof met ham en kaas.

In Nairobi bezoeken we het Kenyatta International Conference Center van waaruit je een geweldig uitzicht hebt over de stad. De guide wijst trots alle belangrijke gebouwen, bezienswaardigheden en wijken van de stad aan.

Wie de film ‘Out of Africa’ gezien heeft of het bekende boek gelezen heeft over het leven van Karen Blixen die herkent vast het gebouw van onderstaande foto’s. Het is het oorspronkelijke huis waar Karen gewoond heeft en waar de film is opgenomen. Nu functioneert het als museum en het is erg interessant om een reis door de geschiedenis te maken en een idee te krijgen van het leven van toen. In de tuin van het naastgelegen koffiehuis ploffen we tenslotte neer. Niet alleen om te genieten van een goede bak koffie (best wel schaars in Kenia), maar ook om even bij te komen van de drukkende warmte.

Lake Naivasha & Nakuru Park: wildlife spotten

Kenia heeft diverse beroemde Nationale Parken in het land. Helaas zijn de entreegelden wel schrikbarend (voor een dagentree moet je al snel 90 Dollar neerleggen). Maar dit mocht natuurlijk niet aan ons programma ontbreken.

Op de route naar Eldoret bezoeken we eerst Lake Naivasha. Met een boot maken we een tocht op het meer en binnen 30 minuten zien we nijlpaarden, giraffen, zebra’s, pelikanen en heel veel verschillende soorten vogels.

Ook in het Nakuru park kunnen we ons hart op; grote kuddes zebra’s, een hele familie apen, impala’s, giraffen en buffels, een moeder neushoorn met twee kleintjes, flamingo’s bij het meer, een aantal mannetjes neushoorns en als klap op de vuurpijl een groep leeuwen. In Zuid-Afrika reden we soms wel uren rond zonder maar ook maar een dier te zien, in Kenia zijn de parken kleiner waardoor de kans groter is dat je snel een dier ziet. Later kregen we te horen dat er in de parken veel zouten likstenen zijn geplaatst. De rangers weten precies de plekken waar de dieren naartoe komen.
> Bekijk hier al onze wildlife foto’s

Het uitzicht vanaf de bergen over het Nakuru Park

Het uitzicht vanaf de bergen over het Nakuru Park

Onderweg naar Kaplamai: gastvrij ontvangst en talloze vragen

Via Nakuru reizen we door naar Eldoret en vervolgens naar Kaplamai. Ondertussen bezoeken we verschillende projecten, scholen en kerken waar Folkert een geschiedenis mee heeft. Het valt ons op dat we overal zo gastvrij worden ontvangen, de mensen zijn erg vriendelijk en zijn altijd nieuwsgierig naar ons.

Folkert beantwoordt geduldig al onze vragen, want die hebben we. Over het land, de mensen en de gewoonten, maar ook willen we meer weten over het leven van een priester. Hoe is dat nu om zo te leven? Hoe kom je tot deze stap? Het is voor ons zo’n andere wereld. Folkert mag dan wel al een beetje op leeftijd zijn (78 jaar), we bewonderen zijn open minded blik op de wereld en de moderne inslag hoe hij als priester voor de mensen staat.

Kaplamai: een Swahiliaanse kerkdienst en grote lol met de kids

Op zaterdag komen we aan in Kaplamai. Dit is het dorpje waar Folkert jarenlang gewoond heeft en waar we twee nachten verblijven. Hij heeft hier een hele mooie en grote kerk gebouwd, die ook wel de Kathedraal van het Westen wordt genoemd. In de kerk is Afrikaanse symboliek gecombineerd met die van het Katholieke geloof.
Folkert zijn opvolger vraagt hem om zondagochtend de mis te verzorgen. Dit is voor ons extra leuk, want nu kunnen we Folkert ook aan het werk zien. Maar voor het zover is spelen we eerst nog de hele zaterdagmiddag met de kinderen uit het dorp.

In het begin zijn ze super verlegen en aan het giebelen, zo vaak hebben ze namelijk nog niet twee jonge Nederlanders gezien. Terwijl Rijnhout aan het voetballen is verzamelen er zo’n twintig meisjes rond Saskia. Een mobiele telefoon is namelijk uber interessant; vol met filmpjes van andere landen en foto’s van familie en vrienden. Je ziet op een gegeven moment alleen nog maar donkere hoofdjes die nieuwsgierig om Saskia heen staan en het worden er steeds meer.
Het ijs is pas echt gebroken als Saskia voorstelt om alle kinderen te filmen. Hierna haalt Saskia alle jeugdherinneringen van zichzelf naar boven om spelletjes te bedenken zonder ‘hulpmiddelen’. Wat dacht je van ‘Annamaria Koekkoek’, het bomenwisselspel en ook de chicken-dans is immens populair. Het is een geweldige middag en wij genieten, net zoals de kinderen, met volle teugen.

Op zondagochtend nemen we plaats in de kerkbanken. Bijna de hele kerk zit vol, want het nieuwtje gaat immers snel rond dat Folkert weer in het dorp is. De dienst is in het Swahili en we verstaan er helemaal niks van, maar dat maakt niet uit. Het is een beleving op zich die ons echt raakt; met een koor, dansende kinderen en iedereen in de kerk doet enthousiast mee. We moeten wel even wennen aan de starende blikken van de kleine kinderen. Ze houden allemaal goed in de gaten wat je allemaal doet en daarom bidden we netjes mee.
Na de mis komen er veel mensen naar ons toe die graag een praatje met je maken. In de middag maken we nog een wandeling door de omgeving en ook dan worden we door iedereen welkom geheten in Kenia. Bijzonder, om op zo’n laagdrempelige manier zo’n leuk contact te hebben met de locals!

Luanda: bijkomen, de rehab, sightseeing en kokkerellen

Na onze rondreis komen we aan in Luanda, een klein dorpje vlakbij de grotere stad Kisumu. Folkert woont hier samen in huis met Father Philip. Op het terrein is ook het opleidingscentrum; hier volgen 9 jongens uit Kenia, Kongo en Uganda de opleiding tot priester en ze zijn nu in hun eerste jaar. In de ochtend en de middag eten we gezellig met hun samen.

In Luanda verblijven we in totaal negen dagen. Het is echt fijn om weer even een ‘thuis’ te hebben als je zolang op reis bent. We vullen de dagen met lezen, wasjes doen, computeren en luieren. Daarnaast gaan we nog een aantal dagen op pad om andere projecten te bezoeken en we gaan naar Kisumu om Folkert te helpen bij het aankopen van nieuwe pc’s voor de technische school.
Het is heerlijk om rond te rijden door het land. Je ziet mensen nieuwsgierig naar de auto kijken, Saskia is dol op de blije glimlachen op de gezichten van kinderen die verschijnen als je naar ze zwaait. Ook Rijnhout heeft het naar zijn zin in Luanda en speelt regelmatig een potje voetbal met de jongens van het opleidingscentrum.

Rijnhout samen met de jongens van de opleiding

Rijnhout samen met de jongens van de opleiding

Bij de buren is een ‘rehab’-center, hier worden kinderen opgevangen die op straat leven. Hier lopen we ook een aantal keer naar binnen, om onder andere met de kinderen te spelen of een praatje te maken. Het is moeilijk om te zien dat de kinderen nog zo jong zijn, maar al zo getekend en volhard van de straat. De Mill Hill zusters doen hard hun best om voor de kinderen te zorgen en een nieuw leven voor ze vorm te geven. In de stad kopen we schriften en pennen die we uitdelen, het is zo’n klein gebaar, maar ze zijn er zo blij mee!

Twee schatjes van het rehab center

Twee schatjes van het rehab center

Ook in Luanda volgen we een mis, maar deze is eerlijk gezegd best wel saai en duurt wel 2,5 uur. Af en toe wordt de dienst onderbroken door een hele foute introductietune voor het koor: een voorgeprogrammeerde hippe beat op het keyboard. Het past helemaal niet bij de mis, maar we zijn de enige die een lach moeten onderdrukken.

Onze mooie en gezellige periode in Luanda sluiten we af met een feestmaal. De kok krijgt een avondje vrij en we bereiden onze favo gerechten: aardappeltjes met nootjes uit de oven, gemengde salade, pittige gehaktballetjes, geserveerd met yoghurt-knoflooksaus.

Het vervolg

Na een geweldige tijd in West Kenia nemen we afscheid van Folkert en Philip. Met de bus reizen we terug naar Nairobi, om vervolgens de Oost kust te verkennen. Maar hierover later meer…

Author: Saskia

Share This Post On

5 Comments

  1. Door jullie verhaal en mooie foto’s denk ik weer vol weemoed terug naar de reis die ik naar dit mooie land gemaakt heb in 2010. Hopelijk kan ik die reis ooit nog overdoen in goede gezondheid, want die safaritochten, mensen, dieren en de natuur vervelen nooit!

    Post a Reply
    • Herinneringen zijn er om gekoesterd te worden!
      Maar vol goede moed erin houden en dan kan jij, samen met Jeff of je familie, zeker ook nog een keer op safari!
      Liefs

      Post a Reply
  2. Saskia en Rijnhout
    Hier word ik zo stil van. Jongens toch! Geweldig.

    Post a Reply
  3. Wij sluiten ons aan, daar worden we ook stil van! wat een (mooi verslag) prachtig land en de parken niet te vergeten. De cultuur lief die lachjes van die kinderen en gauw te- vreden,kunnen ze in holland nog wat van leren!

    Post a Reply
    • En natuurlijk heel gaaf om met Folkert op pad te gaan!

      Post a Reply

Trackbacks/Pingbacks

  1. Groeten uit Mombassa - Groeten uit reisblog - […] we ruim twee weken met Rijnhout zijn oom op pad zijn geweest, reizen we op eigen voet verder langs …

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *